Naam:	Gebouw Boelex Boelelaan Amsterdam
Type:	kantoorgebouwen;
Opdrachtgever:	Turmac Tobacco Company en projectontwikkelaar Zadelhoff
Uitgevoerd:	ja
Bestaand:	ja
Architecten:	Salomonson, H., 1972, 1976; Egberts, R., 1972, 1976, medewerking-; H.Veldhoen, H., 1976, tuinontwerp-;
Bijdragen:	Aannemer Van der Vliet-BCM, Amsterdam -uitvoering-,
Adres:	De Boelelaan 32, Amsterdam;
Archiefgegevens:	NAi/SALO 265, 612;RUYS 47.2158

Bijzonderheden:

Kantoorgebouw, naast en aansluitend op het Turmacgebouw van Salomonson uit 1966, in opdracht van Turmac en projectontwikkelaar Zadelhof. Het gebouw werd ontworpen door Salomonson en Egberts in 1973-1974. De bouw werd uitgevoerd door hoofdaannemer Van der Vliet-BCM uit Amsterdam in de jaren 1974-1976. Het ontwerp bestaat uit een L-vormig hoofdgebouw (vier verdiepingen) met daartegen een lagere vleugel (twee verdiepingen) die in verbinding staat met het Turmacgebouw. De gebouwen zijn geplaatst, op een halfverdiepte garage, rond een verhoogde binnenplaats. Opvallend aan het ontwerp is de constructiemethode die door Salomonson en Egberts werd ontwikkeld: een stapelconstructie van geprefabriceerde betonjukken waar kleinere balken tussen zijn gelegd. Het systeem van jukken en liggers bepaalt het ritme van de gevels. Ook de houten gevelvullingen, met smalle draaiende ramen, werden geprefabriceerd. Door deze constructiemethode kon de bouwtijd worden bekort. Toelichting van Salomonson bij het ontwerp in het blad Bouw in 1978: ?In overleg met de Dienst Stadsontwikkeling is getracht, op het bouwterrein zoveel mogelijk buitenruimte te handhaven en daarnaast tcoh een zo groot mogelijk kantooroppervlak te realiseren. Ook eigen parkeergelegenheid was gewenst. Nagenoeg het gehele terrein is voorzien van een parkeerkelder, waarvan het dak ca. 1 meter boven maaiveld ligt. Dit dak is met behulp van vlonders en vierkante plantenbakken omgeven door grind, ingericht door tuinarchitect Mien Ruys. Rondom deze ?daktuin? is het gebouw gesitueerd, waarbij een lage vleugel uitbreiding vormt van het naastgelegen Turmac-gebouw, destijds door Salomonson ontworpen. Gezocht is naar een bouwwijze die uitbreiding omhoog mogelijk moest maken. Gevonden is een stelsel van voor-gefabriceerde kolommen waaroverheen zware balken doorsteken. Op de einden van deze zware balken zijn de ?inhangliggers? opgelegd. Een afwisselend hoge en lage balkdoorsnede, ontstaan door de variabele overspanningslengte, zorgt er op deze wijze voor dat de gevel van bijna 60 m tot een overzichtelijke lengte teruggebracht wordt. Een hoog bouwtempo werd door deze ?stapelconstructie? bereikt. De houten gevelvullingen werden eveneens kant en klaar op het werk aangevoerd en direct door de bouwkraan op hun plaats gebracht. Deze puien bevatten stijlen op 1,20 m uit elkaar. Tegen iedere stijl is plaatsing van een scheidingswand mogelijk. Als bandraster komt deze verdeling in het plafond terug. Smalle, naar binnen draaiende ramen zorgen voor natuurlijke ventilatie en laten een verticale gordijnzonwering aan de buitenzijde toe. Het gebouw wordt centraal verwarmd. Een uitstekend resultaat is bereikt met het impregneren (keimen) van de gehele betonconstructie, waardoor het storende, zichtbare effect van nat worden bij regenval niet voorkomt. Het hele gebouw is thans als kantoor in gebruik, waarbij de hal op de begane grond als expositieruimte van fotografische artikelen dienst doet.? Salomonson schreef omstreeks 1986 over het Boelex gebouw: ?Het bleek moeilijk bij dit plan een bruikbaar uitgangspunt te vinden, er is tenminste een hele serie uiteenlopende ontwerpen voor gemaakt. Bij de eerste schetsen werd het karakter van het naastgelegen Turmac gebouw aangehouden, maar dit bleek niet levensvatbaar. Er werd meer volume en een zeer economische bouwwijze gevraagd, waar ook weer een ?verdieping op? zou moeten kunnen! Gedurende deze ontwikkeling waren wij bang de greep op dit werk te verliezen, maar nu het er staat valt dat erg mee. Samen met Rik Egberts en de constructeur vonden we een systeem van prefab jukken met zeshoekige kolommen waar kleinere balken los tussen gelegd zijn. De ongelijkheid in hoogte die hierbij ontstaat hebben wij dankbaar gebruikt om de lengte van het gebouw te scanderen. Een rustiger, laag gedeelte sluit aan op het Turmac gebouw. In de binnenruimten hebben wij in dit geval vrijwel niets mogen doen. Op de ondergrondse garage ontwierp het team van Mien Ruys een mooie beplanting.? In 2008 is het gebouw gestript en ingrijpend verbouwd.

  Literatuur