Naam:	Passagebureau KLM, Leidseplein 1-3, Amsterdam
Type:	interieur;
Opdrachtgever:	KLM
Uitgevoerd:	ja
Bestaand:	nee
Architecten:	Salomonson, H., 1961, verbouwing en inrichting-; Bodon, A., 1961, medewerking-; Tempelman, T., 1961, medewerking-;
Bijdragen:	Schrofer, J. -wereldkaart-,
Adres:	Leidseplein 1-3, Amsterdam;
Archiefgegevens:	NAi/SALO 144, 613, 614

Bijzonderheden:

Inrichting van een boekingsbureau met een balie voor de meest gangbare reizen en een afdeling voor het bespreken van intercontinentaal vliegverkeer, met vaste tafels en conferentiestoelen. Salomonson nam de leiding in dit ontwerp. De bestaande dragende kolommen in de ruimte werden bekleed met een geprofileerd matglanzend aluminium en staken door verlaagd opgehangen plafond-platen. Demonstratieve verwijzingen naar het thema van de luchtvaart ontbraken, op een wereldkaart na (ontwerp van Jurriaan Schrofer). Toelichting van Salomonson en Bodon bij het ontwerp in het Bouwkundig Weekblad in 1962: ?In 1920 werd op enkele schreden van het huidige passagekantoor, het ?K.L.M.-huisje? gebouwd, dat als eerste luchtvaart passagekantoor en als eerste luchtvaart busstation ter wereld kan gelden. Later betrok de K.L.M. de begane grond van het gebouw op de hoek van de Leidsestraat, welke ruimte al spoedig als kantoor, passagebureau en busstation veel te klein werd. Het busstation werd verplaatst naar het Museumplein en in 1960 besloot de directie in de Leidsestraat een ontvangruimte te maken, de hoofdstad waardig. Een probleem voor ons was de afwerking van de gevel, die wel anders moest worden dan de rest van het gebouw maar er toch structureel mee verbonden diende te blijven. Daarom werden de vakken in de gevel met een witte sierpleister afgewerkt en de diepe dagkanten met zwarte natuursteen bekleed, als overgang naar een andere wereld binnen. De vele kolommen binnen werden aanvaard en in vierkante aluminium hulzen gestoken. Een plafond van fissure tiles werd duidelijk los opgehangen, waarbij tegelijkertijd de lichtstroken ontstonden. De geleding van de ruimte werd bepaald door het gebruik. Een entree zonder tochtdeuren maar wel een grote glaswand om de balie tegen tocht te beschermen. Aan deze balie worden informaties gegeven en gangbare passages geboekt. Voor intercontinentale reizen of voor een rustig gesprek, bevindt zich voorbij de balie de z.g. I.C.A.-afdeling met vaste tafels, conferentiestoelen en een rij fauteuils om te wachten. Op de eindwand prijkt een wereldkaart in een ongewone projectie. Deze kaart is in aluminium gegraveerd en eerst later, ter wille van de zichtbaarheid van verre, gepolychromeerd. Het ontwerp is van Jurriaan Schrofer. In deze I.C.A.-afdeling ligt een donkerblauw tapijt. De rest van de vloer is bijna witte granito met koperen strippen. De lange wand is samengesteld uit mahonie panelen met gedeeltelijk doorzichtige glaswanden voor het kantoor van de chef en de administratie. De banken zijn bekleed met oranje kunstleer, de stoelen (A.P. Original) met een antraciet-kleurige grof geweven wollen stof. Gedurende de voorbereiding van de plannen is bij de opdrachtgever wel eens het woord ?luchtvaartsfeer? gevallen. Het is niet zo eenvoudig te peilen waardoor deze zou kunnen ontstaan. Wij hebben demonstratieve toespelingen vermeden en getracht een ruimte te maken waarin zich een rustig contact kan ontwikkelen van de mensen die er werken met de bezoekers.?

  Literatuur