De oorspronkelijk veertiende-eeuwse kerk werd in 1890 ingrijpend verbouwd door Weber, zonder dat er echt sprake was van afbraak. Net als bij de kerk te Moergestel, bleef de indrukwekkende toren uit 1450 in de stijl van de Kempische gotiek bewaard. De architect maakte van de pseudo-basiliek een basiliek door drie topgevels met gotische vensterkoppen aan weerszijden van het dak aan te brengen. Ook ontwierp Weber de communiebanken en het hoogaltaar en aan het begin van de twintigste eeuw de spits op de traptoren. De uitbreiding die Valk in 1928 ontwierp, bestond uit de aanbouw van een tweede dwarstransept; de lange kapel, die aan de oostzijde werd toegevoegd, ontneemt elk zicht op het middeleeuwse koor. Voor de uitbreiding moest een deel van het kerkhof worden ontruimd. De kerk is een rijksmonument.