De kerk werd gebouwd ter vervanging van een neogotische kerk die in 1863 was ontworpen door Van den Brink. Het ontwerp van Valk heeft een basilicale plattegrond bestaande uit een middenschip en twee zijbeuken, samengesteld uit drie en een halve travee. De twee korte transepten zijn samengesteld uit drie ongelijke travee?n. Deze kerk heeft twee koepels, een grote koepel op het middenschip en een lagere koepel op de viering. De scheibogen worden gedragen door zuilen. De zuilen van de viering zijn in een forsere dimensie uitgevoerd. De zoldering van de transepten is uitgevoerd in beton als 'dwars tongewelf'. De trommels van beide koepels zijn voorzien van roosvensters. Het westwerk van de kerk bestaat uit een atrium, in ??n bouwlaag, met aan de straatzijde zeven rondbogen en twee torens van verschillende hoogtes. Boven het lage atrium is een groot roosventer aangebracht in de topgevel. De opmerkelijke torens met rustica decoratie zijn kleiner uitgevoerd dan in het ontwerp was voorzien. De eerste steen van de nieuwe kerk werd gelegd door pastoor W.A. Rademaker op het feest van de heilige Jacobus op 25 juli 1932. De consecratie geschiedde op 29 juni 1933 door de aartsbisschop van Utrecht, mgr. J.H.G. Jansen. Behalve het kerkgebouw ontwierp Valk ook een altaar, een kandelaar en waarschijnlijk een communiebank. Links achter in het schip bevindt zich een piet? uit 1933 van Mari Andriessen. De kruiswegstaties van gebakken klei zijn van Charles Eyck. De cavaleriegroep van Leo Brom is een restant van het oorspronkelijke altaar, dat in 1963 werd vervangen. Het H. Hart altaar uit 1934 van Joep Nicolas van opalineglas is Sacramentsaltaar geworden. De torenklokken dateren uit 1958.