Begin 1915 krijgt Warners van dhr. H. Witlox Bressers de opdracht om op het landgoed De Brake te Moergestel, nabij Tilburg, een villa met dienstgebouwen en een parkaanleg te ontwerpen. Het landgoed beslaat een driehoekig terrein van circa acht hectare waarop Warners het huis aan de noordwestelijke zijde situeert. Het huis wordt middels een oprijlaan verbonden met de zuid-oosthoek. Warners ontwerpt een volkomen symmetrisch huis, gelegen op een talud dat vanaf oktober 1915 de naam Maria Hoeve draagt. De voorgevel bestaat uit drie delen: een middenpartij en twee vooruitspringende blokken met puntgevels. Het geheel is opgetrokken uit baksteen, bovenin gevlochten, met een pannendak dat bij de voor- en achtergevel tot aan de verdieping en bij de zijgevels tot aan de begane grond doorloopt. Het silhouet wordt bepaald door twee dakkapellen aan de zijgevels, twee grote schoorstenen op het dak en bovenal een klokkentoren midden op het huis. Aan de beide zijgevels bevinden zich terrassen. De ingang wordt benadrukt door een bordes. Warners maakt ook een aantal glas-in-loodontwerpen: vier weersgesteldheden zon, regen, wind en sneeuw en zes andere ontwerpen waaronder 'In strijd tot rust geboren Anno Domini 1915'. De tuinmanswoning en de chauffeurswoning hebben identieke plattegronden, met dien verstande dat de chauffeurswoning een iets grotere oppervlakte heeft. Beide huizen hebben een vierkante plattegrond met aan ??n zijde een dwarskap; bij de tuinmanswoning om de paarden en het rijtuig te stallen en bij de chauffeurswoning herbergt de kap een garage voor twee auto's. De gevels zijn met hout betimmerd en wit geschilderd. De kozijnen zijn groen. Op de begane grond bevinden zich, behalve de werkplaatsen, een keuken, een waskeuken en een kamer. Boven zijn er twee slaapkamers. Bij de tuinmanswoning wordt de ruimte onder de dwarskap als hooizolder benut. De chauffeurswoning heeft boven de garage een extra slaapkamer. Voor het park heeft Warners een gedetailleerd ontwerp gemaakt dat gekenmerkt wordt door losse elementen, zoals een sparrenbos, een moestuin, een hakhoutbos, gazons en vele (vooral rozen)perken. Blijkbaar is of Warners zelf, of zijn opdrachtgever hier niet geheel over te spreken want er is een later ontwerp (het huis is dan reeds gebouwd) van een tuinarchitect in het archief aanwezig, wiens naam helaas onleesbaar is. Deze heeft een 'boschpark' ontworpen waarin een aantal elementen van het plan Warners gehandhaafd blijft, zoals de oprijlaan en het daaropvolgende voorrijgedeelte met zonnewijzer, maar voor het overige deel een totaal andere verschijningsvorm krijgt. Dit nieuwe plan bestaat uit slingerende paden die langs een grote verscheidenheid aan bossages en boomgroepen lopen. Links achter het huis is een groot rechthoekig grasveld gesitueerd. Het landhuis ligt in het midden van de noordwestas van het terrein en heeft drie verbindingswegen met de verschillende hoeken, met in de noordhoek de garage met chauffeurswoning, in de zuidwesthoek de tuinmanswoning met stallen en in de zuidoosthoek de monumentale toegangspoort, die eveneens door Warners wordt ontworpen.