Naam:	woonwijk Lunetten Utrecht (ontwerp: Fledderus, R.H. en Gent, B.C. van)
Type:	woonwijken;
Opdrachtgever:	gemeente Utrecht (1965-1970)
Architecten:	Gent, B.C. van (Fledderus & Van Gent), 1967; Fledderus, R.H. (Fledderus & Van Gent), 1967;
Adres:	, Utrecht;

Bijzonderheden:

Omstreeks 1963 geeft de gemeente Utrecht de opdracht tot de ontwikkeling van het laatst beschikbare uitbreidingsgebied op eigen terrein Lunetten genaamd. De wijk zou een andere stedenbouwkundige opzet dan die van de tot dusverre gestichte stadsdelen moeten hebben. Ook werd gevraagd om een daadwerkelijke vernieuwing van wonen en woonomgeving. Men dacht aan scheiding van voetgangersverkeer en overig verkeer en een zo volledig mogelijke integratie van stedenbouw en volkshuisvesting. Daarnaast moesten de plannen worden aangepast aan de gewijzigde financi?le mogelijkheden. Lunetten zou 3800 woningen, recreatie (ook voor de wijken Hoograven en Tolsteeg), 5 hectare wateroppervlak en een ziekenhuis moeten gaan bevatten en is daarmee na kanaleneiland en Overvecht de derde grote stadsuitbreiding. Aanvankelijk zou Pennink het ontwerp maken en zou het bureau van R.H. Fledderus en B.C. van Gent de supervisie over het gebied krijgen, dit veranderde in een gezamenlijke opdracht. In december 1967 was dit ontwerp gereed gebaseerd op de ideologie van Pennink. Dit plan werd als gevolg van kostenoverschrijding afgekeurd. Bij de verdere ontwikkeling groeide de opvattingen steeds verder uiteen, wat leidde tot twee afzonderlijke opdrachten. In 1969 kwamen de twee afzonderlijke plannen aangevuld met een derde plan van de Bruijn gereed. Van Gent en Fledderus zijn uitgegaan van een aslijn die op de Domtoren is gericht. De bewoners zouden op deze wijze betrokkenheid met de binnenstad moeten ervaren. Het hoofdelement in de wijk is een lusvormige weg voor autoverkeer welke op drie meter hoogte de wijk doorsnijdt. Op deze manier wordt het voetgangers en rijwielverkeer van het snelverkeer gescheiden. De hoogbouw is in het centrum van de wijk gesitueerd. Deze bebouwing gaat langzaam over in laagbouw welke in waaiervorm aan de randen van de wijk zijn gelegen. Eveneens zijn in het centrum de voor het functioneren van de wijk benodigde voorzieningen gesitueerd. De reeds aanwezige vestingwerken waaraan het gebied zijn naam dankt zijn getransformeerd tot een park.Het plan van Fledderus en van Gent is uiteindelijk verkozen boven de andere plannen. Dit is opvallend aangezien de gemeente aanvankelijk de ambitieuze plannen van van Pennink als uitgangspunt verkoos. Het vertouwen in de gemeentelijke diensten van Utrecht was bij beide architecten niet erg groot. Het plan van Fledderus is verkozen omdat het sneller kan worden uitgevoerd dan het plan van Pennink en omdat het een betere doorstroming mogelijk maakte in vergelijking tot het plan van Pennink. Het plan van de Bruijn werd verworpen.Doordat de rijksweg 27 omwille van het landgoed Amelisweerd uiteindelijk verschoven is, werd ook het plan Fledderus/van Gent onuitvoerbaar verklaard. Vanaf 1972 is van Gent doorgegaan met de ontwikkeling van nieuwe alternatieven.

  Literatuur