Naam:	Gymnastiekcomplex Lastageweg Amsterdam
Type:	sportgebouwen;
Opdrachtgever:	Gemeente Amsterdam, afdeling Onderwijs
Uitgevoerd:	ja
Bestaand:	ja
Architecten:	Bosch, Th.J.J. (Bosch (Bosch, Th.J.J.)), 1984, 1986;
Bijdragen:	Gebr. Higler, Soest -uitvoering-,
Adres:	Lastageweg, Amsterdam;
Archiefgegevens:	NAi/BOSC 144, 145, 146, 147, f468, n461

Bijzonderheden:

Ook voor een van de laatste ontwerpen voor de Nieuwmarkbuurt moest ouderwets geknokt worden. Theo Bosch dacht aan multifunctioneel gebruik van het kleine gymnastiekcomplex en plande een publieke tribune voor de buurt. De gemeente was ertegen, maar Bosch knokte zich erdoor. De historisch beladen plek werd verrijkt met een sober, mooi gebouwtje. De Lastage is al eeuwen het hart van de buurt. In 1975 werd hier tijdens de rellen rond de metro-aanleg door de buurtbewoners een front gevormd ter verdediging van de te slopen Lastagepanden. Tevergeefs. Toen het gymnastiekcomplex werd opgeleverd, zoefde de metro inmiddels enige jaren onder de als speelplek ingerichte openbare ruimte door.
De op de kopgevel van het belendende pand aansluitende doosvormige gymzaal wordt aan twee zijden begrensd door lage bouwdelen. De ingangspartij op de hoek wordt geflankeerd door de kleedkamers voor jongens en voor meisjes, waarbij de ronde uitstulpingen de hoek geleding geven. Het ontwerp leende zich uitstekend voor de toepassing van glazen bouwstenen die ook bijdragen aan het solide karakter van het gebouwtje. Gevelvlakken van glazen bouwstenen markeren de entree. Een ononderbroken strook van glazen bouwstenen is doorgezet onder de dakrand. Daktrommels met glazen bouwstenen voorzien de kleedruimtes van daglicht. De gymzaal ontvangt extra licht door een halfronde glaskap.

  Literatuur